Wspólnota Majątkowa.

Powstaje ona wraz z zawarciem małżeństwa, chyba, że narzeczeni postanowili inaczej. Wspólnota oznacza, iż wszystkie nabyte dobre materialne należą do obojga.

Dobrą strona wspólnoty majątkowej jest fakt, iż mogą się oni wspólnie rozliczać i decydować o przeznaczeniu pieniędzy. Jednak należy pamiętać, iż za długi i wierzytelności męża odpowiada żona i na odwrót.

Wspólnota kończy się wraz z orzeczeniem sąd o separacji lub rozwodzie. Sami małżonkowie

też mogą zdecydować się na taki krok, wprowadzając intercyzę.


Zgodnie z art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego odrębny majątek każdego z małżonków mimo wspólnoty majątkowej stanowią:

1. przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
2. przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił,
3. przedmioty majątkowe nabyte ze środków uzyskanych w zamian za przedmioty wymienione w dwóch punktach poprzedzających,
4. przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokojenia osobistych potrzeb jednego z małżonków,
5. przedmioty majątkowe służące do wykonywania zawodu, jeżeli zostały nabyte ze środków należących do odrębnego majątku małżonka wykonującego ten zawód; nie dotyczy to jednak przedmiotów służących do prowadzenia gospodarstwa rolnego lub przedsiębiorstwa,
6. prawa niezbywalne,
7. przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość,
8. wierzytelności o wynagrodzenie za pracę lub za inne usługi świadczone osobiście przez jednego z małżonków,
9. przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków,
10. prawa autorskie twórcy, prawa twórcy wynalazku, wzoru lub projektu racjonalizatorskiego.